tesettür

Dinen belirlenmiş olan ve insanm fıtrî, tabiî, örfî ve dinî geleneklerine bağlı olarak vücudunun be yerlerini örtmesi işi veya eylem Bu konuda en etraflı ve aç buyruk Kur’ân-ı Kerîm’i “Ahzâb suresi” i “Nur suresi” nde ifad edilmiştir. teslim a. ÇJ^) [Ar.

] tas. Tasavvu inancında, sûfînin Allah’ın b tün tecellilerini gönül rızasıy kabul etmesi. teslîs a.

[Ar. ] Hristiyan ina cının temelini oluşturan ve M lâttan sonra 3. ve 4.

yüzyıllard şekillenen üçlü inanç anlayı [bk. akânim-i selâse). Bu üç inanç ve kutsal değer: Allah Te lâ’dan ibaret olan “eb” vey “zât” (baba), İsa’dan ibaret ola ibn (oğul) ve Ruhu’l-Kudü.

Hristiyan geleneğind bile tartışmalı olan bu inanç, g rek Kur’ân-ı Kerîm’de gere daha sonraları yazılan reddiy kitaplarında “Allah’ın mutlak b oluşu ve tekliği. ” anlamında v inancında İslâm “tevhîd” akid sine aykırı ve ters bir yapıda d ğerlendirilmiş ve Hristiyanh inancma en büyük eleştiri baş Kur’ân-ı Kerîm’de olmak üzer pek çok din bilginleri tarafmda kaleme alman yüzlerce eserle de ifade edilmiştir. Özellilk Kur’ân-ı Kerîm’de “Nisâ sur si” ve “Mâ'ide sures inde Allah’ın üç olduğ inancının terk edilmesi gerekti 655 tesviye elli vurgulanmıştır.

“Mâ'ide suresi” mi. inde Allah’ın peyçık gamber İsa ile özdeşleştirilmesiin nin yanlış olduğu dile getirilmişile tir. Yine “Mâ'ide suresi” inde Allah’ın yanmda İsa’ya ve onun annesi Meryem’e ilâhlık yakıştırması yapılmasmın; özeluf likle de “Tevbe suresi” inde İsa’nın Allah’ın oğlu olayla rak nitelenmesinin ve Allah’a çocuk izafe edilmesinin ve an O’nun “lemyelid ve lemyûled” Mi olduğu inancına ters düşülmesida nin şirk ve küfür anlamına gelışı diği ifade edilmektedir.

çlü

Örtünme. Dînin bildirdiği şekilde örtünme. (Bkz. Setr-i Avret)

Tesettür, İslâmiyet'te pek mühim bir konudur. Avret yerini örtmek, namazda da, namaz dışında da farzdır, mutlaka lâzımdır. Mükellef olan yâni âkil (akıllı) ve bâliğ (ergen ve evlenecek yaşa gelmiş olan) insanın namaz kılarken açması veya her zaman başkasına göstermesi ve başkasının bakması haram olan yerlerine avret mahalli denir. Hanefî ve Şâfiî mezhebinde erkeklerin namaz için avret mahalli, göbekten diz altına kadardır.Hanefî mezhebinde, hür olan kadınların ellerinden ve yüzlerinden başka her yerleri, bilekleri, sarkan saçları ve ayaklarının altı namaz için avrettir. (İbn-i Âbidîn)