tenzîhen mekrûh

tenzîhen mekrûh a. Yapılmaması, yapılmasmdan daha iyi olan iş ve davranışlar. Bu tür fiil ve davranışları yapmak ceza veya kmama gerektirmemektedir. Söz gelişi, cemaat içinde soğan veya sarımsak yemiş olarak bulunmak, ikindi namazından kerahat vaktine kadar olan süre içinde nafile namaz kılmak din bilginlerince bu davranışlardan olarak gösterilmiştir.

Yasak olmasına kuvvetli, açık bir delil, senet bulunmayıp, yapılması iyi olmayan şeyler.

Dinde müekked, kuvvetli olmayan sünnetleri ve müstehabları yapmamak tenzîhen mekrûhtur. Tenzîhen mekrûhu işleyene azâb olmaz. Fakat ısrarla yapmaya devâm ederse, azâb olunmaya ve ibâdetlerin sevâbından mahrûm kalmaya sebeb olur. (Muhammed bin Kutbüddîn İznikî)

Dünyâ nîmetleri için gıbta etmek tenzîhen mekrûhtur. (M. Hâdimî)

Namazda gözleri yummak tenzîhen mekrûhtur. Zihin dağılmasın diye yumulursa mekrûh olmaz. (İbn-i Âbidîn)