tekfir

G^) [Ar.] Hz. Peyga ber’in vahiy yoluyla insanl bildirdiği dinin temel esasl nın doğruluğunu inkâr eden kimsenin kâfirliğine onay ver veya kâfir ilân etme anlamm bir kelâm terimi

Bir kimseye küfr, îmânsızlık nisbet etmek, kâfir demek.

Küfre sebeb olan sözler ve hareketler çoktur. Bir kimsede küfre sebeb olan iş veya söz görülünce, hemen tekfîr etmemelidir. Küfrü irâde ettiği, istediği açıkça anlaşılmadıkça sû-i zan (kötü zan) etmemelidir. Bir kimsenin bir işinde veya sözünde doksan dokuz küfr ihtimâli olsa, bir tâne de îmân ihtimâli olsa, bu kimse tekfîr edilmez. Müslümana hüsn-i zan edilir, hakkında iyi zan beslenir. (Kutbüddîn İznikî)