tehaddî

Q^uû) [Ar.] Kur'â Kerîm’in bir benzerinin ya lamayacağmı ifade e 647 tehzîb Ta “i'câzü’l-Kur’ân” (bk. bu madde) ütün niteliğinde bir terim. mut

Meydan okumak.
Âlimlerin çoğuna göre peygamberlerin mûcize gösterirken açıkça tehaddî etmeleri şart değil ise de mûcizenin mânâsında tehaddî vardır. Evliyâ, peygamberlik iddiâ etmedikleri ve onların kerâmetlerinde tehaddî bulunmadığı için mûcize olmazlar. (İmâm-ı Rabbânî)