Tefviz

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p></p><ol><li>Teslim, tevekkül.</li><li>tas. Kulun, tüm işlerini Mevlâ'sına havale etmesi ve O'nun yaptığı her işi gönül hoşluğuyla karşılaması, hiçbir hususta ne dil, ne de kalple O'na itiraz etmemesi, sızlanmaması, içinde bir rahatsızlık dahi | hissetmemesi. Tefviz, “La-havle ve lâ-kuvvete,” deyip bütün faaliyetlerinde Hakk'ı mutlak vekil kılmaktır. Tefviz tevekkülün en mükemmel şeklidir. Tefvizname'den: Hak şerleri hayr eyler ———— OO “—m———</li></ol><aside class="term-source-note"><strong>Kaynak işaretleri</strong><p>Basılı sözlükte bu açıklama için kısaltmalarıyla kaynak gösterilmiştir.</p></aside><blockquote>Ep OO A li lek<br>Zannetme ki gayr eyler<br>Arif anı seyr eyler<br>Mevlâ görelim neyler<br>Neylerse güzel eyler<br>Nail-i neyl-i murâd olmaksa maksüdun eğer<br>Hakk’a tefviz-i umür et, fâri' ol tedbirden<br>Hersekli A. Hikmet<br>Kazanma haliyle olan tefviz daha hayırlıdır. “İşimi Allah’a tefviz (havale)<br>ediyorum, O kullarını görür” (Gafir Suresi, 45).</blockquote><p>Tehlil — Helhele i. ar, (تهليل — هلهله) Tevhit kelimesini söyleme. Lâ ilâhe illallah zikri.</p>

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p></p><ol><li>Teslim, tevekkül.</li><li>tas. Kulun, tüm işlerini Mevlâ'sına havale etmesi ve O'nun yaptığı her işi gönül hoşluğuyla karşılaması, hiçbir hususta ne dil, ne de kalple O'na itiraz etmemesi, sızlanmaması, içinde bir rahatsızlık dahi | hissetmemesi. Tefviz, “La-havle ve lâ-kuvvete,” deyip bütün faaliyetlerinde Hakk'ı mutlak vekil kılmaktır. Tefviz tevekkülün en mükemmel şeklidir. Tefvizname'den: Hak şerleri hayr eyler ———— OO “—m———</li></ol><aside class="term-source-note"><strong>Kaynak işaretleri</strong><p>Basılı sözlükte bu açıklama için kısaltmalarıyla kaynak gösterilmiştir.</p></aside><blockquote>Ep OO A li lek<br>Zannetme ki gayr eyler<br>Arif anı seyr eyler<br>Mevlâ görelim neyler<br>Neylerse güzel eyler<br>Nail-i neyl-i murâd olmaksa maksüdun eğer<br>Hakk’a tefviz-i umür et, fâri' ol tedbirden<br>Hersekli A. Hikmet<br>Kazanma haliyle olan tefviz daha hayırlıdır. “İşimi Allah’a tefviz (havale)<br>ediyorum, O kullarını görür” (Gafir Suresi, 45).</blockquote><p>Tehlil — Helhele i. ar, (تهليل — هلهله) Tevhit kelimesini söyleme. Lâ ilâhe illallah zikri.</p>

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p></p><ol><li>Teslim, tevekkül.</li><li>tas. Kulun, tüm işlerini Mevlâ'sına havale etmesi ve O'nun yaptığı her işi gönül hoşluğuyla karşılaması, hiçbir hususta ne dil, ne de kalple O'na itiraz etmemesi, sızlanmaması, içinde bir rahatsızlık dahi | hissetmemesi. Tefviz, “La-havle ve lâ-kuvvete,” deyip bütün faaliyetlerinde Hakk'ı mutlak vekil kılmaktır. Tefviz tevekkülün en mükemmel şeklidir. Tefvizname'den: Hak şerleri hayr eyler ———— OO “—m———</li></ol><aside class="term-source-note"><strong>Kaynak işaretleri</strong><p>Basılı sözlükte bu açıklama için kısaltmalarıyla kaynak gösterilmiştir.</p></aside><blockquote>Ep OO A li lek<br>Zannetme ki gayr eyler<br>Arif anı seyr eyler<br>Mevlâ görelim neyler<br>Neylerse güzel eyler<br>Nail-i neyl-i murâd olmaksa maksüdun eğer<br>Hakk’a tefviz-i umür et, fâri' ol tedbirden<br>Hersekli A. Hikmet<br>Kazanma haliyle olan tefviz daha hayırlıdır. “İşimi Allah’a tefviz (havale)<br>ediyorum, O kullarını görür” (Gafir Suresi, 45).</blockquote><p>Tehlil — Helhele i. ar, (تهليل — هلهله) Tevhit kelimesini söyleme. Lâ ilâhe illallah zikri.</p>

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Ismarlama, havâle etme.</p><p>1. Bir işi sebeblere yapıştıktan sonra Allahü teâlâya havâle etmek, helâl ve faydalı şeyleri kazanmaya çalışıp da, bunlara kavuşmayı Allahü teâlâdan beklemek.</p><p>Hak, şerleri hayr eyler,</p><p>Zannetme ki, gayr eyler,</p><p>Ârif ânı seyr eyler,</p><p>Mevlâ görelim n'eyler,</p><p>N'eylerse güzel eyler</p><p>Sen Hakk'a tevekkül kıl,</p><p>Tefvîz et ve râhat bul,</p><p>Sabreyle ve râzı ol,</p><p>Mevlâ görelim n'eyler,</p><p>N'eylerse güzel eyler.</p><p>(İbrâhim Hakkı Erzurûmî)</p><p>2. Kadına kendini boşama hakkı vermek. Yâni kendini sen boşa demek. Buna Temlîk de denir.</p><p>Tevfîz, zevcenin arzusuna bırakılarak; &quot;Ne zaman istersen&quot; diye ilâve edilirse, zevce istediği zaman kendini boşayabilir. (Mehmed Zihnî)</p>

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Arapça, bir işi, bir kimseye havale etmek anlamında bir kelime. Herşeyi Allah’a havale etmek, herşeyi Allah’tan beklemek. Tevekkül ise, “Tefvîz”in bir dalı gibidir. Tefvîz’in teslimle arasındaki fark çok azdır.Teslim ehli, işini teslim ettiğinden, kendisine gelene bazı kere razı olmaz. Teslim ve tefviz, vekâle açısından birbirlerine yakınlık arzederler. Muhsinlerin ve diğerlerinin tefvizi, her işlerini Allah’a bağlamaları şeklinde ortaya çıkar. Şühedânın tefvizi, kendisine çekildikleri Hakk’a karşı sükûn üzere olmalarıdır. Sıddiklerin tefvizi, tecelli çeşitlenmeleri açısından, ilâhî güzelliği düşünmeleri şeklindedir. Bu grup, tek tecelli kaydından kurtulmuştur. Mukarreble-rin tefvizi, mahluklar hakkında kalemin cereyanını gördüklerinde, sızlanıp yakınmazlar, varlıkta hiçbir şeyi tasarrufa kalkışmazlar, işi mülkü tasarrufta serbest olan Allah’a havale ederler. Bunlar Allah’ın sırlarını yaymaya eminler ve edipler (umenâ ve udebâ)dır. Bu yüzden başkalarından üstün olmayı istemezler.</p>