techîz

İslâmî inan göre, ölen bir kimsenin yıka masmdan kabre defnedilmes kadar yapılması gereken d vecibelerin tamamı için kulla lan terim. Bu tanıma göre, ö nün yıkanması “gasil” (.bk. madde), kefenlenmesi “tekf (bk. bu madde), tabuta konul musallaya ve cenaze namazı lındıktan sonra mezarlığa şmması “teşyî” (bk. bu madd kabre konulması “defin” (bk. madde), “techîz”in özünde pılması gerekenler olarak değ lendirümek gerekir

Vefât edenin (ölenin) yıkanmasından kabre defnedilmesine kadar yapılması lâzım gelen şeyler.

Meyyitin (ölü kimsenin) techîzi, tekfini ve cenâze namazı farz-ı kifâyedir. Müslümanların bâzısı bu vazîfeleri yerine getirirse, diğerlerinin üzerinden bu vazîfeleri yapmak düşer. (Hâdimî)

Meyyitin bıraktığı maldan ilk önce onun techîz ve tekfînine harcanır. Bu harcama işinde isrâftan ve cimrilikten kaçınılır. (Muhammed Mevkûfâtî)