Tasfiye

1. Saflaştırma, arındırma, pak ve temiz hale getirme.
2. tas, Şeriat ve marifet esasları dahilinde kalbi temizleme, Mutasavvıflara göre insan ruhu, bu âleme meleküt âleminden tertemiz olarak gelmiş; fakat dünya ve madde kiriyle pislenmiştir. Eğer tasfiye-i nefs, tezkiye-i kalp yapılırsa, ruhu ve kalbi örten kirler ve perdeler kalkar, manevi âlemde ilâhî ve ezeli hakikatler kavranır. Buna tarik-i tasfiye denir. İlâhî ve ezeli gerçeğin akıl yoluyla bilinmesine de tarik-i nazar denir. Gazali bu yolu Çin ve Rum nakkaşları örneği ile anlatır (ci HEZI; NM 105-117). Buna tecliye-i ruh (ruhu cilalama) da denir, Sür çıkar gayrı gönülden ta tecelli kıla Hak Padişah konmaz saraya hane mamur olmadan Semi

Tasavvuf inancında, nefsi kötülük ve günah kirinden temizlemek. Tasavvuf ehline göre, insan ruhu bu evrene tertemiz olarak gelmiş, ne yazık ki nefis hırkasmı giyen insanoğlu o temizliği kaybedip dünya kirliliğine gömülmüştür. Şayet bu nefis kirliliğinden arınma sağlanırsa, ruhu ve kalbi örten perdeler aradan kalkar ve manevî dünyada İlâhî ve ezelî gerçekler kolay ve çabuk kavranır.