tarîk

1. “Yol, cadde, meslek, İlâhî yol, tarikat yolu.” anlamındaki bu söz, hadis bili Ar. minde bir hadisi rivayet eden )] kimselerin adlarının tarihî sınrayla kaydedildiği bölüm için mcı kullanılmaktadır.
2. Kıraat bilisi” minde, bir okunuşa onu ravîden ualan kimseye nispet edilerek dökullanılan terim.
3. tas. Alevîleron ce kutsal sayılan kaym ağacmekdan kesilmiş sopa. en en

Arapça, yol demektir. Alevîlerce kutsal sayılan ve kayın ağacından kesilerek hazırlanan 70-75 cm. uzunluğundaki sopaya denir. Tarîk’a aynı zamanda, “Evliya”, “Erkân”, “Dest-çub”, “Serdeste” adları verilir. İki musâhib, törende ölü taklidi yapar, dede de yeşil kılıfından çıkardığı tarik’ı,Hâl erenler halidir Yol erenler yoludur Gafil olman gaziler, Gelen üstâd elidirBismi Şah, destur-ı halife, Allah, Muhammed, yâ Ali diyerek, o musahiplerin sırtlarına üç kere değdirir. “Diyelim kalkmasına bir Allah” deyince, her ikisi de ölümden sonra dirilmiş gibi kalkar, dedenin ayaklarını öperler.