Taharet

1. Temizlik.
2. tas. Ruh ve kalp temizliği, günah ve kötü huy kirinden arınma. Günahtan korunana zahiri tahir, Şeytanın vesevsesinden koruna- | na bâtıni tahir, masivadan korunana sırri tahir denir.

“Maddî kiri (necâset, habes) veya manevî pisliği (hades) temizlemek.” anlamında kullanılan terim. Kur’ân-ı Kerîm’den başlayarak hadislerde, fıkıh ve ahlâk kitaplarında bu konunun ayrıntılı bir biçimde ele alınması ve yorumlanması, İslâm dininin “tahâref’e ne denli önem verdiğini açıkça anlatmaktadır. Bu temizlik, temelde iki ana kolda ifade edilmiştir:

1. “hadesten tahâret” (bk. bu madde),
2. “necâsetten tahâret” (bk. bu madde). § tam. tahâret-i kührâ a. (^ oj(|L) fik. Cünüplük, hayız, nifas gibi kirlilikten armmak için yapılan temizlik.