Sühreverdiyye

İslâmî tarikatlerinden 13. yüzyılda ortaya çıkan, Ebû Hafs Şehâbeddin Ömer es-Sühreverdî (öl. 632 / 1234) ’ye nispet edilen bir tarikatın adı ve bunun için kullanılan terim. Kuruluş yıllarını Bağdat yöresinde gerçekleştiren bu tarikat, önce Şam ve Halep bölgesinde tamndı, sonra İran’dan Hindistan ve Türkistan’a kadar uzandı. Özellikle Hindistan’da “Çiştiyye, Kâdiriyye, Nakşibendiyye” ile birlikte ve Keşmir bölgesinde en çok faaliyet gösteren tarikatler arasında yer aldı. Özünde zikir, oturarak ve sesli “kelime-i tevhîd” çekme adabı yaygın bir gelenek olarak yayılmış ve gelişmiştir.