Subha

1. Kara kilim, siyah zemin.
2. tas, a Heyula adı da verilen hebâ. Hem belirsiz, hem de mevcut olmaması sebebiyle hebâya bu isim verilmiştir. Hebâ, kendi kendine değil, ondaki Suretler itibariyle vardır. b Heba bir siyahlıktır (zulmet) ki, Allah halkı burada yaratmış, sonra onların üzerine nurundan serpiştirmiş, bu nur kime isabet ettiyse o hidayete ermiş, isabet etmeyenler ise azmış ve yolunu kaybetmiştir (cr). Bkz,

Arapça, kara kilim, siyah zemin anlamını ifâde eder. Vazıh (açık) olmadığı için “heyula” adı verilen “heba”ya, sübha denir. Hebanın varlığı kendi nefsiyle değil, suretlerledir. Heba, güneş ışığındaki ince toza denir. Sübha, bir hadis-i şerif’de ifâde edildiği gibi, Allah’ın mahlûkâtı yarattığı zulmete, karanlığa denir. Allah mahlûkata kendi nurundan yaydı. Bu nur kime değdi ise, dünyada hidâyete ulaştı. Nurdan nasibi olmayanlar da sapıklıkta kaldılar.