Köken ve kullanım
i. fars.
شور
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
(شور) I- Tuzlu; karışık; çığlık. 2. tas. Özel hal, Hakk'ın kelamını ve ibret verici bir sözü işiten veya semâ yapan bir sâlike ârız olan hal.
TASAVVUF SÖZLÜĞÜ
ذ
Sor
شور
tarikat.orgAra ⌕TR