şeyh (III)

[< Ar. şeyhûh (ç. b. şüyûh)

1. Hadis bilimin 623 şeytân ^) hadis rivayet eden veya kendisinden hadis alman uzman kimse. 2. Hadis rivayetinde ravinin tas. zayıflığını ifade eden terim. nde lla şeyhân a. (jK4 [Ar.] fik. Hanefî fıkıhçılarına göre İmâm-ı Ebu Hanîfe ile imâm-ı Ebu Yusuf. ^)
2. Hadis rivayetinde ravinin tas. zayıflığını ifade eden terim. nde lla şeyhân a. (jK4 [Ar.] fik. Hanefî fıkıhçılarına göre İmâm-ı Ebu Hanîfe ile imâm-ı Ebu Yusuf. ^)