Şeyda

0 44)

1. Deli, çılgın.
2. tas. a Şiddetli sevgi ve aşk hisleriyle coşup kendinden geçen. b Cezbe ehli, meczup.

Ey hâce eğer kim sen isen âkıl u dânâ Şeydâlığı bin akla değişmez dil-i şeydâ Bağdadi Gerci cânândan dil-i şeydâ için kâm isterem Sorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedir Ey kılan şeydâ beni benden bu istigna nedir Nice sormazsın ki ahval-i dil-i şeydâ nedir Fuzali Şey'en lillah (4 te a Allah rızası için bir şey (ver), Hak rızası için bir şey. b Dervis nefsini aşağılamak ve onu ayağının altına alıp ezmek, halka rezil ve rüsva etmek için eline keşkül alıp dilenir. Dilenirken “sey'en lillâh” der. Buna selmana çıkmak da denir. Topladiklanm dergâha ve tekkeye getirir. b Geçimlerini dilenerek sağlayan dervişler veya derviş olmayan dilenciler de, bu deyimi kullanırlar.

Bazen “Hakkullâh ver” de derler. Bahâeddin Nakşbend cenazesi götürülürken tabu-

tunun önünde şu manzumenin okunmasını istemiştir:

Şeyh
Müflisânim âmede der kay-i ta
Şey'en-lillâh ez cemâl-i rây-ı ta
(Allah için güzelliğinden bir sey latfet
Mijflis olarak bulunduğun semte geldik)