selâse

selâse a. Wıli) [Ar.]

1. Hadis biliminde, Buhârî, Müslim ile İmâm Mâlik’in kendileri veya Buhârî ve Müslim’in “el-Câmi'ü’sse Sahîh” adlı kitaplan ile İmâm Mâlik’in “el-Muvatta” adlı eseri için kullanılan terim. 2. Hadis biliminde, Ebû Dâvud, Nesâ'î, Tirmizî’nin kendileri veya “es- Sünen” adlı eserleri için kullanılan ortak terim.
2. Hadis biliminde, Ebû Dâvud, Nesâ'î, Tirmizî’nin kendileri veya “es- Sünen” adlı eserleri için kullanılan ortak terim.