salâh

“Düzelme, iyileşme, iyilik, iyi hâl üzre olmak.” anlamında bu söz, başka kelime veya terkiplerle yeni terimler oluşturur. § tam. salâh-ı hâl a. (Jk ^iU) Durumun düzelmesi, işlerin iyiye gitmesi. salâhü’d-dîn a. (j^Jl CiL»)

1. Dine bağlılık. 2. Erkek adı.
2. Erkek adı.

Sâlih olmak, iyilik, dürüstlük; iyi huylarla süslenme, dînine bağlı olma.

İlim, din ve salâh sâhibi bir kızı, fâsıkın yâni günah işleyenin nikâh etmesi câiz (uygun) olmaz. Çünkü, zevc ile zevcenin küfv (denk) olmaları lâzımdır. (Süleymân bin Cezâ)

Babanın malını oğulları arasında pay ederken, reşîd (malını isrâf etmiyen) ve sâlih iyi veya ilim tahsîlinde olan çocuklarına daha çok vermesi câizdir. Salâhları müsâvî (eşit) ise, müsâvî dağıtmalıdır. (Fetâvâ-i Hindiyye)

İstikamet, iyilik, uygunluk, doğruluk gibi anlamları ihtiva eden Arapça bir kelime. İbadetin devamıyla, kulun süveydâ-i kalbinde İlâhî nüktenin iyice yerleşmesi.