Şahit

> Tanık, gören, hazır olan 2. tas. a Kalpte hazır olup daha fazla hatırlanan ve sözü edilen. “Falan ilim şahidi iledir,” demek aklı fikri hep ilimle meşguldür, zihninde sürekli ilim konuşu vardır, zihindeki Şey âdeta gözünün önündedir,” demektir. Vecd sahidi, hal sahidi, Hak sahidi muhabbet sahidi gibi ifadeler boyle açıklanır. b Tecelli, temaşa edilen zuhurat ve fuyüzât. ¢ Güzel, sevgili, Şevâhidu'l-Hak;: Mükevvine

şahitlik eden ekvânın hakikatleri,

Şahitbâzi Bazı tarikat mensupları sesi güzel, parlak ve yakışıklı oglanlara ayinlerde
ilahiler okutur ve Süsledikleri oğlanı ilâhî güzelliğin timsali olarak seyreder,
onun şahsında ilâhî güzellikleri görürler. Buna şâhitbâzi denir.

Âh Mi mmm
Şatah
———ğ—ğ———.. Şatah

s. [Ar.] “Kırgın, dargı anlamında kullanılan bir terim