صبا
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
i. ar.
- Pas.
- tas. Nefsin kötülüklerinden hasıl olan karanlık ve maddi suretler sebebiyle kalbin üzerinde meydana gelen ince perde ki, hakikatlerin kabulüne ve tecelli nurlarının alınmasına engel olur. Bu pas, kirlilik seviyesine ve mahrumiyet sınırına ulaşırsa reyn adını alır.