Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Saba

Köken ve kullanım

i. ar,

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

r. Seher yeli, gül ve çiçeklerin açmasını sağlayan ferahlatıcı rüzgâr,

  1. tas. Ruhani âlemin doğusundan esen ve hayra vesile olan nefhalar, manevi esintiler (Kı; TK 1:868, 953). Sabak / Sebek iar. (Sm) Vird, ders, Sâbıka (a5, Usarı, Geçmişteki sey, önceki şey, olmuş bitmiş sey.
  2. tas, Kur'ân'da “Inananlara, Rablan katında yüksek payeler oldugunu müjdele” (Yanus Suresi, 2) mealindeki ayetle işaret edilen ezeli inayet (kı). Mukadder nimet ve lütuf,
Sözlüğe dön