Reyy

(s (ر:

1. Kanmak, kana kana içmek.
2. tas. Tecellinin tadılan meyvalarının ve keşfin yaşanan neticelerinin son haddi. Sâlik önce tadar (zevk), sonra içer (sirb), sonra da kanar (reyy). Ilk hal tatmak, orta hal içmek, en yüksek hal ise kanmakur. Tadan mütesâkir, (mahmür, yan sarhoş), içen sekrân (sarhoş), kanan sâhi haldedir.