Rakīka

İnce, yumuşak ve şeffaf şey. Tasavvufta kalbi incelten öğüt, menkıbe ve vecizelerle; kul ile Hak arasında bağ kurduğu kabul edilen mânevî latife için kullanılır.

Rakīka-i nüzûl

Hak’tan kula ulaştığı kabul edilen yardım ve medet bağı.

Rakīka-i rücû

Kulu Hakk’a yaklaştıran ilim, amel, ahlâk ve makamlar.

Arapça, incelik ve şeffaflığı ifade eden bir kelime. Ruhanî bir latife olup, Hak’tan kula ulaşan yardım gibi, iki şey arasındaki irtibatı sağlayan aracı bir latifedir. Allah’tan kula olan bu duruma nüzul (iniş) rakikası denir. Meselâ kulun, ilim, amel, güzel ahlâk ve yüce makamlarla, Allah’a yaklaşması, hep birer vesiledir. Kuldan Allah’a olan bu duruma, uruc (yükselme) veya yükselme rakikası veyahut da dönüş rakikası denir. Kalbleri yumuşatan eserlere, er-Rakâik veya Kitâbu’r-Rakâik adı verilir. Manevî eğitimle ilgili bilgiler de, aynı durumdadır. Abdullah İbn Mübarek’in Kitâbu’z-Zühd ve’r-Rakâik’i bu cümledendir.