Köken ve kullanım
i. ar.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Üfleme.
- tas. a Allah'ın Hz, Âdem'e, kendi ruhundan üflemesi; Rahmani nefes. Dört çeşit üfleme vardır: Birinci üflemede beden hayat bulur, ikincisinde kötü huylar ölür, üçüncüsünde iyi huylar dirilir, dördüncüsünde ruh bedenden ayrılıp kutsiler âlemine kanat açar (sr).