Nazarın

Arapça, bakışın demektir. Mevlevi ıstılahıdır. Bunu, Bektaşîler “nazarım” diye kullanırlar. Tasavvuf yolunda varlık ifade eden ben, sen gibi enaniyet sözleri yerine “fakir” veya “nazarım” tabirleri kullanılır. Mevlânâ bu konudaki bir beytinde, “insan nazardan ibarettir, üst tarafı etle deridir, gözünün gördüğü şey, onun hayrıdır”der. O, bununla “basiret gözü açık ve kendisi uyanık kimse, insandır” demek istemektedir. Bir Mevlevi, birine “nazarım” demekle, Mevlânâ’nın bu beytinin mealini imâ ederdi.