nâf-ı zemîn

nâf-ı âlem deey nafaka a. [Ar.] ftk. Sözlük anen lamı, “Azık, ihtiyaçların temini âm için harcanan para veya maddî değerler.” olan bu söz, aile hukukunda hayatm zarurî ihtiyaçt.” larım ve devamlıhğını sağlamak eliiçin gerekli olan harcamalar için ler kullanılmaktadır. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de “Talâk su L) resi” nde mealen şöyle zi) ifade edilmektedir: “İmkânı geul niş olan nafakayı imkânlarına göre versin. Fakir olan da ancak Allah’ın kendisine verdiğinden fta versin. Çünkü hazreti Allah bir kimseyi ancak ona ihsan ettiği ün nimetin nispetinde mükellef tutar.” İslâm hukukçuları evlilik nafakasmda, erkek fakir, hasta