müntehi

Ç^) [Ar.] tas mr- Tasavvuf inancma göre, sülûkun ni’l- sona geldiğini ifade eden terim “mübtedi'” (bk. bu madde) karşıtı. adis eni münzil a. [Ar.] bk. münezzil layı

Sona eren, nihâyete kavuşan. Tasavvuf yolunda çıkılabilecek derecelerin sonuna varan velî.

Müntehîlerin vazîfesi, halk arasında Hak ile olmaktır. (Cüneyd-i Bağdâdî)

Müntehînin terakkîsi (ilerlemesi) namaz ibâdetine bağlıdır. (Muhammed Ma'sûm-i Fârûkî)

Arapça, son, sona varan gibi anlamlara sahip bir kelime. Mevlevilik’te 1001 günlük çileyi tamamlayan kişi, yapılan merasimle “dede” olur. Dedelere, müntehî denir. Çileye yeni girene, “mübtedî” adı verilir.