Münafık

İnanmadığı hâlde inanmış görünen veya içindeki inkârı dışarıda iman görüntüsüyle örten kimse. Bu itikadî anlam, Kur’ân’daki münafık tipinin temel özelliğidir.

Hadislerde yalan söyleme, sözünde durmama ve emanete hıyanet gibi davranışlar “nifak alameti” olarak anılır. Bu ahlâkî uyarı, belirli bir kişiyi kolayca inançsız ilan etme yetkisi vermez; davranıştaki ikiyüzlülüğe karşı öz denetim çağrısıdır.