Ara
Menü
ذ

Mücerret

سن

Köken ve kullanım

s. ar.

سن

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

08)

  1. Tecrit edilmiş, soyutlanmış.
  2. tas. a Tecrit ehli, dünya

a > سن EE M——> 2 — Mükâşefe e na. ee. ».. Mükâseie işinden ve hayatından ilgisini kesmiş. b Kendisini maddi kirlerden ve kötü huylardan arındırmış. c Mal, mülk, ev bark edinmemenin gereğine inanmış. d Evlenmemiş, bekâr yaşamayı tercih etmiş sâlik. Bektaşilikte evlenmeyenlere mücerret adı verilir. “Mücerret pak, müteehhil hak,” evlenmeyen temiz, evlenen hak üzeredir. Mücerretler ve hayderiler kulaklarına menguş, yani küpe takarlardı. Geçirdik ol sebepten güşa mengüş Ki değme bir sözü işitmeye güş

Sözlüğe dön