mn] müşebbihe

mn] müşebbihe a. [Ar.] İslâm gü tarihinde, Allah’ın sıfatlarını inbu sanın sıfatlarına benzeterek inân” san biçimli (antropomorfist) bir an tanrı düşüncesi yaratmaya çahşan bir akım için kullanılan terim. Bu inanca göre Allah’ın eli, n.” kolu, gözü, kulağı gibi organları an olduğu, hatta bir tahtta oturan ’de kral olduğu tezini savunmuşlarde dır. Kimi İslâm bilginleri, Allah’ın sıfatlarmın makhlûk oldis duğunu benimseyen “mu'tezile” da (bk. bu madde) yi de bu kategoride değerlendirmişlerdir. el müşkil a. [Ar.] ftk. Fıkıh usupya lünde, metninde bulunan kapase lılıktan dolayı ifadenin başka manalarından hareketle veya “karîne-i ma'nâ” denilen yönâm temle anlaşılabilmesi durumu. gili ğlı