Mest

1. Sarhoş, sermest.
2. tas. Sekran, aşkın, âşığın bütün varlığına hâkim olması, iliklerine işlemesi. Bkz. Sekr. Mest-i harap Sarhoşluğa gark olmuş, aşk denizine batmış (115). Sanman bizi kim şire-i engur ile mestiz Biz ehl-i harabattaniz mest-i elestiz Rühi Şöyle mestem tâ kıyamet dahi huşyâr olmazam Çün beni vahdet meyinden eyledi ol yâr mest Nesimi Öyle sermestem ki idrak etmezem dünya nedir Ben kimim saki olan kimdir, mey u sahba nedir Fuzüli

Türkçede “mes” de denilen ve ev içinde giyilen bir ayakkabı türü. bk. mesh (D