Köken ve kullanım
Arapça: mesh; bir sûreti başka bir sûrete dönüştürmek.
مسخ
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Bir şeklin veya sûretin bozulup başka bir şekle dönüşmesi.
Tasavvufî kullanımı
Kalbin mânevî biçiminin değişmesi; insanın Hakk’a yönelişten uzaklaşıp nefsin haz ve arzularına bağlanması sebebiyle iç dünyasının bozulması anlamında kullanılır. Buradaki dönüşüm bedensel değil, ahlâkî ve kalbîdir.
“Olmadı bu ümmet içre mesh-i ten
Mesh-i dil vardır, muhakkak anla sen.”
Beyit, bedendeki görünür değişimden çok kalbin istikametini kaybetmesine dikkat çeker.