merhaba

Herhangi bir kimse ile karşılaşıldığında huzur, mutluluk, sağlık ve esenlik dilemek amacıyla kullanılan selâmlama sözü. Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de “Sâd suresi” nin 59 ve 60 ayetlerinde “lâ merhaben” (beddua sözü) olarak geçmektedir. Hadislerde ise bu sözün, genellikle selâmlama ve esenleme amacıyla kullanıldığı zikredilmektedir. Öte yanda İslâmî Türk edebiyatında na't, mevlit, mi'râciye türü eserlerde Hz. Peygamber’i ululama sözü olarak “merhabâ” teriminin sıkça kullanıldığı, hatta buna en çarpıcı örnek olarak Süleyman Çelebi’nin AfevZifinin “Merhaba bahri” gösterildiği söz konusudur.

1."Hoş geldiniz" mânâsına iltifât tâbiri.

Fakîrler, bir adamı Resûlullah efendimize gönderdiler. Adam; "Ben, fakirlerin sana gönderdikleri bir elçiyim (görevliyim)" deyince; Peygamber efendimiz; "Sana ve seni gönderenlere merhabâ, onlar benim sevdiğim kimselerdir" buyurdu. (Hadîs-i şerîf-İhyâu Ulûmiddîn)

Buhârî ve Müslim'in rivâyet ettiği (naklettiği, bildirdiği) mîrâc (Peygamberimizin göklere çıkarıldığı, bilinmeyen yerlere götürüldüğü gece) ile ilgili hadîs-i şerîfte, Resûl aleyhisselâm, mîrâc yolculuğunda yedi semâ (gök) katında da; "Merhabâ" diyerek karşılanmıştır. (Abdülhak-ı Dehlevî)

Kelime-i şehâdet getirmenin (Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh demenin) yüz otuz kadar faydası vardır. Bunlardan ölürken olan faydasından birisi de; Merhabâ ey mü'min! Sen cennetliksin" denmesidir. (M. Ali Nâsıf)

Merhabâ ey uşşâka sâkî merhabâ

Merhabâ ey âli sultân merhabâ

Merhabâ ey derde dermân merhabâ

Merhabâ ey şefî'-i rûz-i cezâ

Merhabâ sen rahmetenli'l-âlemîn.

(Süleymân Çelebi)

2."Râhat oturun" mânâsına bir iltifat tâbiri.