Marit

1. İrade ve talep eden, ehl-i irade, isteyen, arzu eden.
2. tas, a İradesi olmayan, iradesinden soyutlanan, iradesini kullanmayan. b Kendisine semanın kapısı açılan ve isimle Hakk’a erenler arasına katılıp ona eren. ¢

Tarikate giren ve şeyhe bağlanan, derviş, bende; efendisi olan şeyhin kulu.

Cenaze, onu yıkayan kişinin önünde nasıl iradesiz ise mürit de şeyhinin önünde o

şekilde iradesizdir. Bir kör, kendisini yeden kişiyi uçurumun kenarında nasıl ta-

kip ederse mürit de her hususta şeyhini öyle takip eder. Mürit kendi şahsi

iradesini şeyhinin iradesinde yok etmiştir (fena Ji'ş-şeyh). Onun için iradesizdir. d

Mürit, şeyhinin emir ve iradesini yerine getiren bir âlettir. e Kendisi için Hakk'ın

irade ettiğinden başka bir şey irade etmeyen, Hakk'ın iradesi önünde ve karşısın-

da kendi iradesini hiçe sayan.

Ben bilmezem bana gereken sen hâkimsin
Meneyle verme her ne ki gerekmez sana bana
Fuzüli