Mâhî

Balık. Tasavvuf şiirinde mârifet denizine dalmış kâmil ârifin remzidir.

Balığın su içinde olduğu hâlde suyu araması, bütün varlık ilâhî delillerle çevriliyken hakikati dışarıda arayan insanın gafletini anlatan yaygın bir benzetmedir.

Farsça, balık demektir. Ma’rifet okyanusuna batan kâmil arife, mâhî denir.