Mahabbet

Arapça, sevgi, aşk demektir. Tasavvufta mahabbetin hakikati, herşeyini sevdiğine bağışlaman, kendine de sende olan hiçbirşeyi bırakmamandır. Mahabbet ehli üç haldedir: Âmmenin mahabbeti: Bu fiilî bir sevgidir ve Allah’ın kendilerine ihsan etmesinden kaynaklanır. Hz. Peygamber (s) bu konuda şöyle der: “Kalplerin, kendilerine ihsan edeni sevme özelliği vardır”, ikincisi; sıfatî aşkın hâlidir. Kalbin Allah’ın gınasına, celaline, azametine, kudretine ve ilmine bakmasından kaynaklanır. Bu havassın, sadıkların veya tahkik ehlinin mahabbetidir. Bu konuda Hüseyn en-Nurî şöyle der: “Mahabbet, perdelerin yırtılması, sırların ortaya çıkmasıdır.” Üçüncüsü; zatî mahabbetin hâlidir. Bu, illetsiz olarak, Allah’ı sevmenin kadîm olduğunu bilmekten ve anlamaktan doğar, işte bu şekilde Allah’ı bir sebebe bağlı olmaksızın, seviniz. Bu şekildeki sevgi sıddîkler ve âriflerinkidir.”Mahabbetin, başlangıçları ve gayeleri itibariyle on kısma ayrıldığı söylenir. Bunlardan beşi, sâlik ve muhiblerin makamlarıdır. Bunlar sırayla; ülfet, hevâ, hülle, şağf ve vecddir. Aşıkların makamlarına gelince, onlar da şunlardır: Garaim, iftitân, veleh, dehş ve fenadır.Mahabbetten Muhammed (s) oldu hâsıl Mahabbetsiz Muhammed’den (s) ne hâsıl.Pir Sultan Abdal’ın, mahabbet konusundaki bir dörtlüğü şu şekildedir:Dîdâr ile mahabbete doyulmaz, Mahabbetten kaçan insan sayılmaz. Münkir üflemekle çerağ söyünmez. Tutuşunca yanar aşkın çırası.Konu ile ilgili bazı sözler ise şunlardır:Mahabbet şirket (ortak) kabul etmez: Allah’tan başka hiçbir şeyi sevmemeyi ifade eder. Casiye/23’te diğer istekler yerilerek “nefsinin hevasını kendisine ilah edineni görmedin mi?” denir. Bu ayet Furkan/43’te de aynen geçmektedir.Kuru muhabbet: Sevmenin karşılıksız olduğunu ifade etmek için kullanılan bir sözdür. Son devir ünlü Halvetî şeyhlerinden Fatih türbedârı Hacı Ahmed Amiş Efendi (ö. 1920) “bu yolun sermayesi kuru mahabbet” sözünü söyledikten sonra, bunu şöyle açıklarmış: “Mahabbetin yaşı olur mu? Olur ya! Görmüyor musun, babam ölse de, yerine geçsem, diyen şeyh oğullarını.”Mahabbet meclisi : Sohbet meclisine bu isim verilir. Bu meclis, irfan ve edeb meclisi olduğu için, katılanların bilgisi artar.Mahabbetten kaçan insan sayılmaz: Sevginin insan için kaçınılmaz ruhî bir öğe olduğunu anlatmak için kullanılır.