Mâcin

Mâcin a. (^L) [Ar. ] fık.

Sözlük anlamı “Laubali davranan ve konuşan. ” olan bu söz, genellik “müftî” sözü ile birlikte kullan larak insanlara dinin yasaklar na karşı hileleri öğreten, bu yo la haramı helâl veya helali h ram gibi sunan, bilmediği kon larda olumlu fetva veren ki için kullanılmıştır. mâddiyye a.

(^jL) [Ar. ] Madde varlığm temeli sayan, Allah, ru ve âhireti inkâr eden felse akım, materyalizm. mâddiyyûn a.

(j^jL) [Ar. ] Evren bir yaratıcısının bulunduğun kabul etmeyen görüşü benims yenler için kullanılan kelâm t rimi, “ilâhiyyûn” (bk. bu madd karşıtı.

ma'dûm (I) a. Çj^) [Ar. ] Varlığ zıddı, yokluk, hiçlik; zihin dışı da var olmayan anlamında k lâm terimi, “mevcûd” karşıtı.

ma'dûm (II) a. Çjju) [Ar. ] fik.

İ lâm hukukunda, istisnaî olara gelir elde etmek amacıyla “s lem” (bk. bu madde) akdind mevcut olmayan bir malın sa mı veya bir akarın kiraya ver mesi konusunu ifade eden t rim. maddî temizlik a.

Dinî hayat temizliğe büyük önem veren İ lâmiyet’in, bedende veya çevr de oluşabilecek temizlik. Bu k nuya yeri geldikçe dikkat çek miş ve “necasetten temizlik 435 mâ-halak-Allah kle (bk. bu madde) terimiyle bu konı nu açıkça dile getirilmiştir.

rıol mâ fevka’t-tabî'a a. (üJJI j^L) [Ar. ] bk.

mâ ba'de’t-tabî'a, felhasefe-i ûlâ nuişi magâzî a. (^üJl) Hz. Peygamber’in gazveleri için kullanılan bu terim, aynı zamanda hadis eyi kitaplarınm önemli bölümlerinuh den biri olmuştur, bk.

kitâbu’lefî magâzî

Sapık îtikâdını başkasına bulaştırmak çabasında olan.

Hadîs-i şerîfte buyruldu ki: "Ümmetimin ihtilâfı (amelde, yapılacak işler konusunda mezheblere ayrılması) rahmettir. Hakkı doğruyu bulmak için çalışırlarken, ihtilâfa düşerler. Bu çalışmaları ise, rahmete sebeb olur." Bu hadîs-i şerîfi iki kimse inkâr etmiştir. Biri mâcin, ikincisi mülhiddir. Mülhid, âyet-i kerîmelere dünyâ çıkarlarına göre mânâ vererek îmânı giden kimsedir. (Kastalânî)