mâ-sivâ

Ç^U / ij^U) [< Ar.mâ + siva’l-lah (Allah'ın dışında sayılan her şey)] Sözlük anlamı, “Bir nesneden başka olan varlıkların hepsi.” olan bu söz, Allah’tan başka bütün varlıkları ifade eden tasavvufî bir terim. Bu kavram, tasavvuf çevrelerinde dokuz smıf olarak gösterilmiştir. Bunlar, melek, felek, kevkeb, tabiat, unsur, maden, nebât, hayvan ve insan.