ma Hızır

G^k) [< Ar. hızr] Hz. Musa çağmda yaşadığmı inanılan ve kendisine İlâhî bilgi ve bk.

hikmet öğretildiği söylenen kimse. Aynca bazı kaynaklarda >) onun oturduğu yeri yeşerttiği, ir cennet ırmağmdan su içtiğine ec inanıldığı için bastığı her yerin met yemyeşil olduğu inancı da yayen gındır. Mitilojik kimliği yanmda hâlen yaşamakta ve ahirete kadar yaşayacağı inancı, Hızır adı a + etrafında mutasavvıflar ile halk m arasında yaygın efsanelerin oluşmasına da sebep olmuştur.

ka Özellikle Kur’ân-ı Kerîm’de en “Hızır kıssası” en çok tasavvuf ma ehlini ilgilendirmiş; tasavvufun iki ana ilkesi olan “irşâd” ve “ilm-i ledünn’ ün bu kısasada [< bulunması sûfîleri bu inanç etas. rafmda yoğunlaşmaya sebep in olmuştur. Bu kıssada aslolan Hz.

Musa’nın bilmediği bir ilmi, ku “ilm-i leddünn”ün Hızır’a vela rilmiş olması ve o kişinin Hz. Musa’ya “kılavuzluk” sa etmesidir. Bundan dolayı mutansavvıflar genellikle Hızır’ı “velî” ri (bk.

bu madde) olarak benimsemişlerdir. Öte yanda Bektaşilik’te söz konusu olan on iki posttan biri olan “mihmandarlık” postunun sahibinin Hızır b. ] olduğu kaynaklarda belirtilmeknitedir.

Hatta Hızır bazen Hz. Ali n, olarak kabul edilmiş, “Mihman ör Ali’dir. ” sözü buradan çıkmıştır.

en 2. hlk. Bengisuyu elinde bulun- Hızır günleri 316 durduğuna inanılan kutsal ve ulu kişi