tarikat.orgع
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
ع (لائحه) Levâih I. Parıltı, kıvılcım 2. tas. aParlar parlamaz kaybolan tecelli nuru (si 412; KI). b İçe doğuş, manevi keşif; örn. Hz Ömer'in Sâriye'yi görmesi (İFM; KI; AK 11:380). Bkz Bârika, Hatre
TASAVVUF SÖZLÜĞÜ
ذ
Lâiha i ar
ع