kitâp, -bı

kitâp, -bı a. UtS) [Ar. ] (ç.

b. kütüb) l. fık.

“Yazılmış ve basılmış eser. ” im anlamındaki bu söz, İslâmî literm ratürde Kur’ân-ı Kerîm, vahiy, camektup, belge, bir eserin ana ne konularından her biri gibi kaviyramlarda da kullanılmıştır. ar Kur’ân-ı Kerîm için en açık ibamiş re, “Bakara suresi” nin başmda, “Elif, lâm mim; zâlike’lar kitâb” biçiminde ve “En'âm sula- resi” nin 92 ve 155.

ayetlerinmiş deki “Hazâ kitâbün enzelnâhü ua mübârekün” olarak ifade edilbe mektedir. 2. Kur’ân-ı Kerîm’de “vahiy” (bk.

bu madde), “amel defteri” (bk. bu madde), “levhi ilimahfuz” (bk. bu madde) gibi anislamlarda kullanılmış bir terim.

dö Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de altısı pit çokluk biçiminde olmak üzere m, 261 yerde geçmektedir (M. F. ak Abdülbâkî, el-Mu'cem, “ktb” ya maddesi).

3. Hadis kitabında, ya genellikle Kur’ân-ı Kerîm’de azyer alan bir konuya dayanılarak an oluşturulan yeni bölüm. erır.

âb-ı câmi 412