Kevn

Cr. Oluş, olmak. 2. tas. Tüm varlıklar, kainat, âlem, kün (“ol”) emriyle oluşan varlıklar (sı. 432; İFM). Bkz, Bevn, Halvet der encümen. Kevn-i cami İnsan-ı kâmil, Kevn-u fesat Oluşum-bozulma. Kevn-u fesat âlemi Maddi âlem, Kevnu'l-futur Halkın Haktan ayrı ve farklı hale gelmesi. Bir olan Hakk'ın çokluk haline gelmesi ilahi cemiyetin ve Zati tekliğin dağınık hale gelmesini gerektirmez. Kevnu's-subh Beliren ilk tecelli, külli nefsin mazhariyetiyle gerçekleşen tecelli (KD). Kevn ve bevn Halk içinde Hakla olmak. Hak olması itibariyle değil, âlem olması itibariyle âlemin (hayali-zilli) varlığı (cr; try 48, 159). | Ayn-ı mevcüdata eyler kudretullahi iyân | Bâdiya ayine-i ibret-nümâdır kâinat | Badit |