Kerbelânâme

ek Kerbelâ + F. nâme] tas. ed.

Tasavvuf! edebiyatta mutasavvıf şairlerin Kerbelâ hadisesini şiirpılleştiren eserler için kullandıklade) rı ortak ad. ungü Kerîm öz.

a. (^^. ) [Ar.

] Sözlük anluş lamı, “Cömert olmak, iyi, güzel uş ahlâklı ve asil olmak. ” olan bu söz, Allah’a nipet edildiğinde “Lütuf ve ihsanı bol. ” anlamında an “esmâ'ü’l-hüsnâ” (Allah’ın güzel bi, isimleri)dan olup AUah’m dokmiş san dokuz ismini veren îbn üs Mâce ve Tirmizî rivayetlerindeki listede bulunmakta (Tirmizî, a.

“Da'avât”, 82; îbn Mâce, “Du’â”, et” 10) ve O’nun zatî isimler gurum, bunda yer almaktadır. Hz. Peyrîme 404 gamber, bir hadisinde de “Allah e kerîmdir, keremi sever.

” (Tirmizî, k “Edeb”, 41) diyerek yüce Allah’ın r “kerîm” sıfatına vurgu yapmışkeş tır. i