Tasavvuf Sözlüğü
Halveti tasavvuf okulunun kollarından birinin adı. Şeyh Ali Alâeddin Karabaş-ı Velî (ö. 1097/1686) tarafından kurulmuştur. Karabaş-ı Velî, Arapgir’lidir. Genç yaşında, İstanbul’a Fâtih Medresesi’ne gelerek derslere başladı. Bir süre sonra cezbeye tutularak sûfiyye mesleğine yöneldi. Kastamonu’ya giderek Şa’baniyye-i Halvetiyye postnişini İsmail Çorumî’ye intisâb etti. Derslerini bitirip, hilâfet aldı. Bazı ihtilâfları çözmek için Çankırı’ya gitti. Şeyhi ismail Çorumî vefat edince, yerine geçen oğlu Şeyh Muslihiddin Efendi’den feyz aldı. Daha sonra 1 080/1 669’da Üsküdar’da, Mihrimah Sultan Zâviyesi’ne şeyh oldu. Vefatı Mısır’da vuku bulmuş olup, mezarı, Kahire yakınlarındaki Gaylân köyündedir. Çeşitli eserleri vardır: Kâşif-i Esrâr-ı Fusûs, bu eserin muhtasarı Camiu Esrâri’l-Fusûs, Şerh-i Akâid-i Nesefiyye bi-Lisani’t-Tahkîk, Mi’yâru’t-Tarîka, Tarikatnâme, Şerh-i Kasîde-i Aşkiyye li’ş- Şey-hi’l-Ekber, Risâle-i Usûl-i Erbaîn, Tefsir-i Sûre-i Tâhâ, Tabirname.