tarikat.orgMetin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: terms-6575- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 410
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>ed. Tasavvuf! edebiyatta Kur’ân-ı Kerîm’in. hükümleri doğrultusunda kıyamet günü hakkında kaleme alınan eserler için kullanılan ortak ad. kız ıyâmet suresi a. [< g Ar. “Sûretü’l- Kıyamet” ] Kur’ân-ı Kerîm’in yetmiş s beşinci, iniş sırasma göre otuz l birinci suresi olup “Kâri'a su d resi” (101)nden sonra ve l “Hümeze suresi” (104)nden ön ç ce suresi olup Mekke dönemin b de nazil olmuştur ve kırk âyetten meydana gelmektedir. Adını ilk ayetteki “Ölümden sonra dirilme, kalkma, ayağa kalkış günü.” anlamına gelen “kıyâmet” sözünden almıştır. Surenin özünde İslâmî inancın “ulûhiyet, nübüvvet, ahiret” (bk. bu maddeler) gibi üç temel iman esasmm dile getirilmesi söz konusudur. Allah’ın yaratıcı kudreti “ulûhiyet” ile, Kur’ân-ı Kerîm’in söz gücü olan vahyin yine Allah’ın koruması altmda peygambere ulaştırılması “nübüvvet” ile, kıyamet gününden söz edümesi “ahiret” ile ifadesini bulmuştur.</p>
Açıklama
ed. Tasavvuf! edebiyatta Kur’ân-ı Kerîm’in. hükümleri doğrultusunda kıyamet günü hakkında kaleme alınan eserler için kullanılan ortak ad. kız ıyâmet suresi a. [< g Ar. “Sûretü’l- Kıyamet” ] Kur’ân-ı Kerîm’in yetmiş s beşinci, iniş sırasma göre otuz l birinci suresi olup “Kâri'a su d resi” (101)nden sonra ve l “Hümeze suresi” (104)nden ön ç ce suresi olup Mekke dönemin b de nazil olmuştur ve kırk âyetten meydana gelmektedir. Adını ilk ayetteki “Ölümden sonra dirilme, kalkma, ayağa kalkış günü.” anlamına gelen “kıyâmet” sözünden almıştır. Surenin özünde İslâmî inancın “ulûhiyet, nübüvvet, ahiret” (bk. bu maddeler) gibi üç temel iman esasmm dile getirilmesi söz konusudur. Allah’ın yaratıcı kudreti “ulûhiyet” ile, Kur’ân-ı Kerîm’in söz gücü olan vahyin yine Allah’ın koruması altmda peygambere ulaştırılması “nübüvvet” ile, kıyamet gününden söz edümesi “ahiret” ile ifadesini bulmuştur.