Köken ve kullanım
i. ar.
عتا ب
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Sitem etmek, azarlamak, kınamak.
- tas. a Sâlikin nefsini kınaması, kendini eleştirmesi, hesaba çekmesi. b Bazı hallerde bir hikmetten ve sebepten ötürü Hakk'ın kulunu uyarması, ona serzenişte bulunması. Birgün Rabia Hatun'u rahatsız görmüşler ve sebebini sormuşlar; “Seher vakti gönlüm cennete azıcık meylediverince dostum bana itap etti de ondan,” demiş CATE 84, 771, 793). muhabbet âleminde kendi kendimden hicâb ettim Açıldım cism u cân u kalbime, bir bir itâb ettim Tarik-i aşkta bünyad-i hesti-yi türâb ettim Nigârâ! Mülk-i cismim kenz-i aşkın için harâb ettim