İstiğrâk

!)

1. Gark olmak, batmak.
2. tas. Sâlikin ilâhî sevginin istilası altında sevgiliyi temaşa ederken, maddi âlem ve mâsivâ hakkında hiçbir his, idrak ve şuura sahip olmaması. Bu halde bulunana müstağrak denir. Istigrak halin-

deki bir sâlik, suya atılıp batan taş gibidir. İlahi muhabbet ummaninda ve vahdet denizinde öyle batmış ve yok olup gitmiştir ki, geride bir eser ve nişan bırakmamıştır. İlmin halde istiğrakı, işaretin kesfte istiğrakı ve şevahidin cemde istiğrakı olmak üzere üç çeşittir.