Îsevî

Hz. Îsâ’ya nispet edilen; onun tebliğine uyan veya Hristiyanlıkla ilgili olan kimse ve düşünce için kullanılan sıfat. Tasavvuf şiirinde “Îsevî-dem” ve benzeri ifadeler, Hz. Îsâ’nın Allah’ın izniyle ölüyü diriltmesi mucizesine telmihle hayat veren nefesi anlatır.

Îsâ aleyhisselâmın getirdiği hak dîne inanan kimse.

Hıristiyanlık çıkmadan ve putperestlik karışmadan önce, îsevîler müşrik değildi (Allah'a eş, ortak koşmazlardı). Bolüs adındaki bir yahûdî, îsevî görünüp, havârîler (Îsâ aleyhisselâma inananlar) arasına karıştı. Îsâ aleyhisselâmdan sonra ilk işi, hakîkî İncîl'i yok etmek oldu. (Harputlu İshâk Efendi, Mevlânâ Hâlid-iBağdâdî)