İmtihan

( متحا f) 1, Sinamak, denemek.

1. tas. Hakk'ın denemek için kullarını | birtakım bela ve musibetlere düçar etmesi. Bkz. Mekr. Inabe iar..ع )| نابه) Dönmek, pişman olmak.
2. tas, a Tevbe etme; işlenen günahlar- | dan pismanhk duyup Allah'a dönme. Allah'a gönül verme, halktan Hakk'a kaçma. b Tevbe görünür günahlardan, inabe insanın içindeki kusurlardan vazgeçip Allah'a dönmesidir; inabe tevbenin ileri ve daha mükemmel bir derecesidir. İnabe, her türlü maddi ve manevi engellerden yüz çevirip Allah'a yönelmektir. Inabe edene münip denir. Münibin biricik mercii başvuracağı yegâne makam Hak'tır. c El alma, bir şeyhe bağlanma,. |

Arapça, sınamak, denemek anlamınadır. Allah kendine ulaşan yolda giderken; sâliki çeşitli şekillerde sınar. Bu nihayet bir imtihandır; ya kazanılacak, ya da kaybedilecektir. İmtihan, sâlike, çektiği çile ve sıkıntılarla bir şeyler kazandırır. Sıkıntı karşısında sâlikin davranışı şükür, hamd, sükûnet ve rıza olursa, Allah da ona dereceler, makamlar, hakikatler ihsan eder. İmtihan bir terbiye olduğu kadar, sâlikin kalbini Allah’a yöneltmek içindir. Bazı sûfîler, lüks, rahat ve konforlu hayatı, en büyük imtihan olarak görürler.