imâmet-i uzmâ

imâmet-i kübrâ imâmeyn a.ç. [Ar.imâm sözünün tensiye (müennes) biçi mi.] İki imam anlamma gelen bu terim, Ebû Hanîfe’nin iki öğren cisi olan Ebû Yûsuf’ üe Mu hammed b. Haşan eş-Şeybân için kullanılmıştır. § tam. İmâmeyn-i