Ika

(8 (

1. Atma, fırlatma.
2. tas. Kalbe gelen varit ve hitap. Bunların bir kısmı sahih, bir kısım fasittir. Sahih olanlarına ilka-i rabbani, ilka-i ilâhî, ilka-i meleki, ilka-i ruhani denir. Allah'tan olan ilka marifet ve irfanla ilgilidir. Melek ve ruhtan olan ilka insanı ibadete ve iyi işlere sevk eder. Fasit olanlarına ilka-i şeytani veya ilka-i nefsani denir. Nefsten gelen ve insanı zevke ve keyfe sevk eden ilkaa hâcis,

GUI) [Ar.] Hadis biliminde hoca ile öğrencinin karşılıkh ve yüz yüze görüşmesi. § tam. likâ'u’l-âhiret a. (s^ l olu) bk. yevmü’l-âhir