îcâb

İslâm hukuatkunda anlaşma yapmak isteyen sebir tarafın teklifte bulunmasına aykarşılık, öteki tarafın buna üşolumlu yanıt vermesi. ek ler icâbet a. [Ar.] ftk. İslâm hula kukunda soru soran bir tarafa se öteki tarafm olumlu yanıt verun mesi.

1. İhtiyaç.

İslâmiyet; kıyâmete kadar bütün îcâbları, karşılayacak en mükemmel ve en üstün bir dindir. (Seyyid Abdülhakîm Arvâsî)

2. Teklif, bir sözleşme için alıcı veya satıcı tarafından ilk söylenen söz.

Îcâb ve kabûl, söz ile olduğu gibi, bir taraftan veya iki taraftan mektublaşma ile veya adam göndermekle de olur. (Kâşânî)

Îcâb, karşıdakinin anlayacağı bir lisan ile, sattım, hediye ettim gibi; kabûl ise, aynen kabûl ettim, râzı oldum gibi geçmiş zamân bildiren sözlerle olur. (Kâşânî)